Denne jula har eg lært å laga kamskjell – og fiskegrateng. Vi slo til med stekte kamskjell med ertepurré, beurreblanc med granateple, urtesalat og språstekt serranoskinke til forrett. La meg vere talerør for Andreas.

Kamskjell

Sidan vi var langt inni ein fjord, langt frå allfarvei, kjøpte vi frosne kamskjell i pose. Kvaliteten var visst så som så, nokre var fryseskada og mange hadde kamskjellnavlestreng framleis på. Det første vi måtte gjera var altså å tine kamskjell og plukke streng. Så steike. I smør (aldrialdrialdri margarin). salt og pepper.

Beurre blanc med granateple
Freste finhakka løk i smør, tilsatte god slant med vin. Eg vil seie nesten ei kvart vinflaska. Laurbærblad, heil pepper, sitronsaft (var det ei halv sitron?) og ei t-skjei sukker. Væska skal reduseras med minst ein tredjedel og silast for store bitar før den blir montert med smør. Det betyr at vi tykner sausen med å vispe smøret inn – uten at det koker. Saft og frø fra granateple tilsettes rett før ferdig.

Ertepurré
Frosne erter er visstnok heilt fantastisk materiale å jobbe med. Det tar berre timar frå dei er plukka til dei er frysetørka, og holder derfor på smaken utruleg lenge. Vi tinte ertene i vatn, kokte i 2-3 minutt. Dersom vi hadde tatt lenger tid hadde den blitt kamuflasjegrønn, og det ville vi for all del ikkje. Vi ville ha frisk, deilig, flott grønnfarge og holdt oss innan tida. Silte av, tilsatte smør, salt og pepper og moste med stavmikser. Du kan tru det er best å mose for hand. Vi seier handmosing er for gamaldags, lettvint er tingen.

Urtesalat
Kjøpes i butikken. Vi tok ein salat med mange rare navn som eg skulle pugge. Sidan eg har så vondt for å huske faktaopplysningar, så kan eg fortelle at ein var italiensk og hadde eit bubbidubbinavn, var raud og smakte vistnok litt rødkål, ruccola, ein som ligna på ruccola, berre var litt større og taggete og ein klyngesalat. Vi gjorde ikkje noko med salaten bortsett frå å vaske og slynge den. Sidan vi ikkje hadde salatslynge, som forøvrig er eit fantastisk reidskap, pakka vi salaten inn i kjøkkenhandkle og sveiva rundt. Eg (og tapeten) vart våt. Det var verdt det. No var salaten formbar og frisk.

Serranoskinke
Dei serranoskinkeneskivene vi klarte å ikkje ete opp undervegs, putta vi på plate og hadde inn i ovnen. Sprøstekte på 7-8 minutt, høg varme i varmluft. Kvilte seg etterpå for å bli crispy.

That’s it. Vi diskuterte fram og tilbake korleis vi skulle dekorere asjetten. Skulle vi ha avlang ertepurré eller tre klaser. Siden det var jul og tre nøtter til askepott nærma seg, gjekk vi for tre klaser med ertepurre, eitt kamskjell på kvar klase, forma salat i midten, blankt smør med granateple i mellom, toppa med deilig skinke. Mektig og fantastisk godt!